Hits: 124
Knopen

Knopen

Door de bank genomen heb ik niet zo’n moeite met het ochtendgloren. Mijn wekker leg ik nooit meer dan twee keer het zwijgen op. Dan volgt het vaste patroon: de tanden, een plens water, scheren, kleren, toegevoegde geuren, het ontbijt en de voordeur.

Ergens tussen ontbijt en snelweg komt mijn systeem pas echt op gang. Alles ervoor is ergens blijven han­gen en borrelt tussen stilstaand blik soms weer op. Zo ving ik laatst een woord op van de radio. Ik verstond het maar half. Blender was het. Of Fender, want het slepende gitaargeluid van Dave Gil­mour galmde nog na. Automatisch rijmde mijn brein: gender.

Het voor-ontbijtse nieuwsbericht ging een tweede leven leiden. Langzaam kreeg het weer kleur. De winkelketen die de afdelingen Meisjes en Jongens af wilde schaffen. En in het kielzog meteen ook een vleugje Nederlands, want Kids moest het gaan worden. Alle gendergerelateerde informatie de winkel uit. Weg met sturende informatie.

Dat iedereen daarover snel een mening spuide, was natuurlijk de bedoeling. De naam op de kaart. Missie geslaagd. En wie blijft er radeloos achter? Juist ja, wij allemaal.

Begrijp me niet verkeerd. Iedereen heeft recht op een eigen ik, waar je je fijn bij voelt. Alle varianten van man tot vrouw in alle mogelijke tinten. Alleen in de aanvullende betutteling slaan we vaak wat door.

Terug naar de eenheidsworstenwinkel. Wat daar straks gaat spelen is de kwestie knoop. De knoop, het essentiële onderdeel van het overhemd, het kledingstuk van de man. De variant voor de vrouw heet blouse, met als grootste verschil de plaatsing van die knoop. Links, niet rechts. Die knooppositie wringt natuurlijk met genderneutraliteit. De oplossing: ook alle gendersturende knopenkleding de winkel uit? Maar dat vloekt weer met het verdienmodel.

Het poldermodel dan? Zie je het al? Knoopje links, knoopje rechts. Rommelig, ziet er niet uit. Ook afge­keurd.

De knoop figuurlijk gezien doorhakken dan? De meest rigoureuze keuze. Ik geef het je te doen. Kiezen voor de mannenknoop vaagt in een klap de vrouwenemancipatie weg. Kunnen we er niet bij hebben. De vrouwenknoop dan!? Nou, nee. Dat spiegelbeeldgepriegel is bij de uitgesproken over­hemdmens toch echt een dingetje. Probeer met je grote mannenhanden maar eens een blouse dicht te krijgen, die je zelf aan hebt. Die kan meteen weer worden gestreken. Ik beloof het je. Die ondingen blijven allemaal on­aangetast en genderneutraal verpakt in de winkel liggen.

Er blijft eigenlijk maar een oplossing over. Het kledingstuk voor alle smaken heeft straks een ritsslui­ting. Die rits is echt een uitkomst. Gemakkelijk in het gebruik en breed inzetbaar. Trouwens niet alleen in kleding. Vooral ook op de mond van uit de bocht vliegende weldoeners met uitgeschoten meningen doet hij het geweldig. Mits op tijd dichtgeritst.

Terug naar Kort en klein
Wil je dit verhaal delen?
 

Geef hier je reactie

Reacties

  • Geen reacties gevonden